محمد تقي جعفري
76
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )
حقيقى جلوگيرى مىكنند . وقاحت و بىشرمى آنان گاهى به حدى مىرسد كه با منحرف ساختن كاروانيان مسير كمال ، خود را طلبكار هم مىدانند و بر حماقت و بدبختى تشنگان كمال ابراز تأسف مىفرمايند كه اينان چه موجودات احمق و بدبختى هستند * ( وَإِذا قِيلَ لَهُمْ لا تُفْسِدُوا فِي الأَرْضِ قالُوا إِنَّما نَحْنُ مُصْلِحُونَ . أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلكِنْ لا يَشْعُرُونَ . وَإِذا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا كَما آمَنَ النَّاسُ قالُوا أَ نُؤْمِنُ كَما آمَنَ السُّفَهاءُ أَلا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهاءُ وَلكِنْ لا يَعْلَمُونَ . وَإِذا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قالُوا آمَنَّا وَإِذا خَلَوْا إِلى شَياطِينِهِمْ قالُوا إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ . الله يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ . أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى فَما رَبِحَتْ تِجارَتُهُمْ وَما كانُوا مُهْتَدِينَ . مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ ناراً فَلَمَّا أَضاءَتْ ما حَوْلَه ذَهَبَ الله بِنُورِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِي ظُلُماتٍ لا يُبْصِرُونَ صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَرْجِعُونَ . ) * ( 1 ) ( هنگامى كه به آن تبهكاران گفته مىشود كه در روى زمين فساد به راه نيندازيد ، مىگويند : جز اين نيست كه ما مصلحين هستيم . هشيار باشيد ، قطعا خود آنان هستند كه در روى زمين فساد مىكنند ولى شعور ندارند . وقتى به آنان گفته مىشود : شما هم ايمان بياوريد چنان كه مردم ايمان آوردهاند ، مىگويند آيا ما هم مانند مردم احمق ايمان بياوريم . هشيار باشيد ، احمق تنها خود آنان هستند ، ولى درك ندارند . وقتى كه اين تبهكاران كسانى را كه ايمان آوردهاند ، ملاقات ميكنند ، مىگويند : ما ايمان آوردهايم و هنگامى كه با شياطين خود همنشين شدند ، مىگويند : ما با شمائيم ، و آنانرا به مسخره گرفتهايم . خدا آنانرا مورد استهزاء قرار داده و آنان )
--> ( 1 ) البقرة آيه 11 تا 18